ผ่านพ้นไปแล้วกับการสอบปลายภาค ม.6
เฮ้อ...!!!! -___-"
สิ้นสุดกันที แต่จะว่าไปก็ใจหายเหมือนกันเน๊อะ
เมื่อคิดถึงวันเวลาดีๆ ที่ผ่านมา
นึกถึงภาพที่เคยหยอกล้อกันกับเพื่อน
นึกถึงเวลาที่พวกเราโดนอ.ด่ามาด้วยกัน เพราะความดื้อและเกเร
นึกถึงตอนที่พวกเราหัวเราะร่าด้วยความสุขที่ได้แกล้งกัน
นึกถึงตอนที่นอนหลับในห้องเรียนเพราะความเบื่อหน่ายที่ต้องนั่งฟังอ.


จากวันนี้ไป...จะไม่มีภาพเหล่านั้นอีกแล้ว
>>> ไม่มีแล้ว...เสียงดุด่าและพร่ำบ่นที่เคยรำคาญ
>>> ไม่มีแล้ว...กระดานที่เต็มไปด้วยตัวหนังสือ
>>> ไม่มีแล้ว...เสียงดุๆ พร้อมไม้เรียวที่คอยตีเวลาทำผิด
>>> ไม่มีแล้ว...เสียงร้องเพลงที่หน้าเสาธงในตอนเช้า


เมื่อถนนเส้นนี้เราได้เดินทางมาจนถึงทางแยก
อาจจะเป็นซ้ายหรือขวาที่เราต้องเดินต่อ
ทางข้างหน้าอาจไม่ได้โรยด้วยกลีบดอกไม้
ทางข้างหน้าอาจไม่ได้ราบเรียบและสวยงาม
มันอาจเต็มไปด้วยหลุมและบ่อ
อาจไม่ได้มีการเทคอนกรีตหรือลาดยาง
แต่ตรงกันข้าม มันอาจเป็นเพียงแค่ถนนลูกรังให้เราได้ก้าวเดิน
มีดอกตะปูและขวากหนามแทนดอกไม้โปรยไว้เต็มทาง
ตรงข้างๆ ทางอาจมีดอกไม้สวยๆ งามๆ
จนเราอดที่จะแวะชื่นชมความงามของมันไม่ได้
และสุดท้ายเราอาจเพลิดเพลินจนลืมไปว่า...
เรายังมีจุดหมายปลายทางที่เราต้องเดินทางต่อไป

ไม่ว่าทางที่เลือกเดินนั้นจะเป็นอย่างไรก็ตาม
เมื่อเราได้เลือกแล้ว ไม่ว่าผลจะออกมาเป็นอย่างไร
เราก็ต้องยอมรับมันและฝ่าฟันมันไปให้ได้

"ดีชั่วอยู่ที่ตัวเราทำสูงต่ำอยู่ที่เราทำตัว"